B10:37
I walked into the coffee shop, tired.
ฉันเดินเข้าร้านกาแฟ รู้สึกเหนื่อย
I just wanted my coffee and to leave.
ฉันแค่อยากได้กาแฟแล้วกลับบ้าน
Then a stranger smiled at me.
แล้วคนแปลกหน้าก็ยิ้มให้ฉัน
I smiled back, without thinking.
ฉันยิ้มตอบ โดยไม่ทันคิด
We started talking about the rain.
เราเริ่มคุยกันเรื่องฝน
The conversation felt easy and warm.
บทสนทนารู้สึกง่ายและอบอุ่น
I learned she was a gardener.
ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนสวน
She told me about her favorite flowers.
เธอเล่าเรื่องดอกไม้ที่เธอชอบ
For a moment, we were not strangers.
ในตอนนั้น เราไม่ใช่คนแปลกหน้ากันอีกแล้ว
I felt a small hope in my chest.
ฉันรู้สึกมีความหวังเล็ก ๆ ในอก
Maybe people are kinder than I think.
บางทีผู้คนอาจจะใจดีกว่าที่ฉันคิด
I left with a full heart, not just coffee.
ฉันออกมาด้วยหัวใจที่เต็มอิ่ม ไม่ใช่แค่กาแฟ
The Courage to Say Hello
by @malee_36