A2–B10:45
I drive the same way home every night.
Gabi-gabi, iisang daan ang tinatahak ko pauwi.
This road holds many small memories.
Ang kalsadang ito ay puno ng maliliit na alaala.
That tree where I once stopped to rest.
Yung puno kung saan ako tumigil minsan.
The corner store with the warm yellow light.
Yung tindahan sa kanto na may dilaw na ilaw.
Each turn feels like an old friend.
Bawat liko parang matandang kaibigan.
I don't need a map anymore.
Hindi ko na kailangan ng mapa.
My body knows the way by feel.
Ramdam na ng katawan ko ang daan.
The bumps in the road are familiar.
Pamilyar na ang mga lubak.
This route is a quiet kind of love.
Ang rutang ito ay isang tahimik na pagmamahal.
It asks nothing, but gives me rest.
Wala itong hinihingi, pero nagbibigay ng pahinga.
I am grateful for this simple thing.
Nagpapasalamat ako sa simpleng bagay na ito.
Tonight, I take it slow.
Ngayong gabi, dahan-dahan lang ako.
The Road I Know by Heart
by @camillespeaks