B10:29
I remember walking home in the rain.
Yağmurda eve yürüdüğümü hatırlıyorum.
My friend held the umbrella over us.
Arkadaşım şemsiyeyi üzerimize tuttu.
We shared the small space under it.
Altındaki küçük alanı paylaştık.
Our shoulders touched as we walked.
Yürürken omuzlarımız birbirine değdi.
The rain made a soft sound above us.
Yağmur üstümüzde yumuşak bir ses çıkardı.
I felt safe, even though it was cold.
Hava soğuk olsa da güvende hissettim.
We did not talk much during that walk.
O yürüyüşte pek konuşmadık.
But the silence felt warm and full.
Ama sessizlik sıcak ve doluydu.
Sharing an umbrella is a simple thing.
Şemsiye paylaşmak basit bir şeydir.
It shows we are not alone.
Yalnız olmadığımızı gösterir.
That memory stays with me.
O anı hâlâ içimde.
Sharing an Umbrella
by @cagri77