A2–B10:31
I remember the rain that evening.
O akşamki yağmuru hatırlıyorum.
We shared a small umbrella.
Küçük bir şemsiyeyi paylaştık.
It was not easy to walk together.
Birlikte yürümek kolay değildi.
We bumped shoulders and laughed.
Omuzlarımız çarpıştı ve güldük.
The rain made everything feel new.
Yağmur her şeyi yeni hissettirdi.
I did not mind getting wet.
Islanmayı umursamadım.
Being close was enough.
Yakın olmak yeterliydi.
That walk felt longer than it was.
O yürüyüş olduğundan daha uzun hissettirdi.
I felt safe under that small cover.
O küçük örtünün altında güvende hissettim.
Simple moments like these stay.
Böyle basit anlar kalıcı olur.
They teach us what matters.
Bize neyin önemli olduğunu öğretirler.
Under the Umbrella
by @zeyneptalks