A2–B10:41
I remember my first English hello to a stranger.
ฉันจำครั้งแรกที่พูดสวัสดีเป็นภาษาอังกฤษกับคนแปลกหน้า
It was at a small art gallery downtown.
มันเกิดขึ้นที่แกลเลอรีศิลปะเล็ก ๆ ในเมือง
I saw a painting of a blue river.
ฉันเห็นภาพวาดแม่น้ำสีฟ้า
A woman stood next to me, looking at it.
ผู้หญิงคนหนึ่งยืนข้าง ๆ ฉัน มองดูภาพนั้น
I wanted to say something, but my throat felt tight.
ฉันอยากพูดอะไรสักอย่าง แต่คอของฉันตีบตัน
I took a slow breath and turned to her.
ฉันหายใจช้า ๆ แล้วหันไปหาเธอ
I said, "The river looks so alive."
ฉันพูดว่า "แม่น้ำดูมีชีวิตชีวามาก"
She smiled and said, "Yes, like it's moving."
เธอยิ้มแล้วพูดว่า "ใช่ เหมือนกับว่ามันกำลังไหล"
My heart was beating fast, but I felt proud.
หัวใจฉันเต้นแรง แต่ฉันรู้สึกภูมิใจ
That short talk changed something in me.
การพูดคุยสั้น ๆ นั้นเปลี่ยนบางอย่างในตัวฉัน
Now I know every big journey starts with one word.
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าการเดินทางใหญ่ทุกครั้งเริ่มจากคำเดียว
I am ready for the next hello.
ฉันพร้อมสำหรับคำสวัสดีครั้งต่อไป
My first English hello to a stranger
by @chaiwatreads